و روزى افطار نمودى و هر روز كوسفندى ذبح فرمودى و جمعى را ضيافت كردى و اعتقاد او بروايتى موافق زيديّه بود بدان معنى كه امام بايد خروج كند و بضرب سيف و سنان از مخالفان ملك را انتزاع كند بنابرآن در سنهء صد و نود هجرى خروج كرد و بقولى آنكه حسين بن حسن افطس علوى او را به كراهت بر مسند خلافت نشاند و اسحاق بن العبّاس با عيسى جلودى از طرف مأمون بقتال محمّد اقبال نموده او را بكرفت و نزد مأمون آورد و مأمون محمّد را مكرّم داشت و در وقتىكه مأمون متوجّه بغداد بود همراه خود محمّد را برد و چون بجرجان رسيد بعالم ديكر خراميد امّا على لقبش ديباج و كنيتش ابو جعفر بود و به‌غايت فاضل و عظيم القدر و متّقى و پرهيزكار بود و همواره بر ملازمت برادر خود امام موسى الكاظم قيام مىنمود ذكر امام الهمام موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام آن حضرت هفتم ائمّه اثنى عشر سلام اللّه عليه الى يوم المحشر است ولادة آن حضرت در ابوا كه منزليست در ميان مكّه معظّمه و مدينه منوّره در شهر صفر سنهء صد و بيست و هشت هجرى و بقولى صد و بيست و نه هجرى روى نمود والدهء آن حضرت امّ ولد مسمّاة به حميدهء بربريّه بود اسم شريف آن حضرت موسى و كنيت همايونش ابو الحسن و ابو عبد اللّه و ابو اسماعيل و ابو على و القاب ميمونش صابر و صالح و مشهورترين القاب آن حضرت كاظم است در وقت رحلت والد بزركوارش بيست‌ساله بود و باشهر روايات در ماه رجب سنه صد و هشتاد و سه هجرى بكفتهء هارون دون به سندى ابن شاهك به مرافقت يحيى بن خالد مسموم شده در بغداد از عالم فانى رحلت نمود و مدّت امامت آن حضرت سى سال بود و زمان حيات آن سرور پنجاه سال بود و در اين باب روايت ديكر نيز وارد است و آورده‌اند كه آن حضرت بيست پسر و هجده دختر داشت اسامى اولاد ذكور آن حضرت بر اين موجب است علىّ الرّضا ( ع ) و عقيل و هارون و عبد الرّحمن ابراهيم و قاسم الاصغر و حسن و حسين و عبد اللّه و اسماعيل و عمر زيد و احمد و جعفر و يحيى و اسحاق و عبّاس حمزه و عبد اللّه و قاسم الاكبر بعضى بعوض عمر محمّد نوشته‌اند و نامهاى مكرّمات بنات آن حضرت اين است خديجه و امّ فروه و اسماء و عليّه و فاطمه و امّ كلثوم و ساريه و آمنه و زينب و امّ عبد اللّه و زينب صغرا و امّ القاسم و حليمه و اسماء صغرا و محموده و امامه و ميمونه و كلثوم خلاف اين را صاحب تاريخ كزيده آورده كه آن حضرت سى و يك پسر و بيست و هشت دختر داشت و از شيخ مفيد روايت كنند كه آن حضرت را سى و هفت فرزند بود ذكر امام الهمام علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علىّ بن الحسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام آن حضرت ثامن دوازده امام و معصوم واجب الاطاعة و الاحترام است ولادت آن حضرت در يازدهم ذىالحجّه سنهء صد و پنجاه و سه هجرى روى نمود و بروايتى در يازدهم ربيع الاوّل سنهء صد و چهل و هشت هجرى بود و مادر آن جناب امّ ولد و نام آن مخدّره مختلف فيه است بعضى كويند سكينه مغربيّه بود و بقولى خيزران مرسيّه و بروايتى تكتم بود و نام و كنيت آن امام با نام و كنيت علىّ بن ابى طالب ( ع ) موافق است و القاب همايونش رضا و مرتضى و وفى بود در زمان وفات جدّ بزركوارش پنج‌ساله بود و در وقت رحلت پدر عالىكوهرش سى سال داشت و در سنهء دويست و يك هجرى پاى بچهل و هشت كذاشت و مامون دون بنا بر مصلحتى نخست آن حضرت را وليعهد نمود و بالاخره بمضمون إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ عمل كرده در ماه صفر سنه دويست و هشت هجرى و بقولى دويست و نه هجرى آن حضرت را در انكور و بروايتى در انار زهر داد و در قريه سناباد من قراى طوس روى توجّه به روضهء رضوان نهاد و در قبّه كه اكنون مطاف طوايف امم است مدفون كرديد و مدّت حيات آن حضرت پنجاه سال بود زمان امامت آن جناب بيست سال و بقول اكثر آن امام عالىكوهر پنج پسر و يك دختر داشت بر اين موجب محمّد تقى و حسن و ابراهيم و حسين و نام يكى ديكر در نظر نيست و دختر آن حضرت عايشه نام داشت و بعضى برآنند كه آن حضرت سواى امام محمّد تقى ( ع ) فرزندى نداشت و برغم حمد اللّه مستوفى شاهزاده حسين از اولاد آن امام عاليمقام است كه در قزوين مدفونست ذكر امام الهمام محمّد بن علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علىّ بن حسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام آن حضرت حجّة خدا و تاسع ائمّهء هدى است ولادت آن حضرت در هفدهم شهر رمضان كثيرالفيضانست سنه صد و نود و پنج هجرى در مدينهء منوّره روى نموده بروايتى در دهم ماه رجب در سنهء مذكوره بود و مادر آن سرور امّ ولد مسمّاة بخيزران و قيل سكينه مرسيّه بود آن حضرت در كنيت و نام با امام محمّد باقر ( ع )